GEREFORMEERDE DOGMATIEK BAVINCK PDF

This entire bibliography is available in Zotero format via the Bavinck Institute . ( A translation of Gereformeerde Dogmatiek into 4 vols. plus an. Gereformeerde Dogmatiek. door Dr. H. Bavinck. Eerste deel. Voorbericht. Met een kort woord moge het standpunt dezer dogmatiek in het licht worden gesteld. Gereformeerde dogmatiek: Volume 4 – Ebook written by Herman Bavinck. Read this book using Google Play Books app on your PC, android, iOS devices.

Author: Yozahn Ferr
Country: Saudi Arabia
Language: English (Spanish)
Genre: Technology
Published (Last): 2 July 2017
Pages: 90
PDF File Size: 14.54 Mb
ePub File Size: 19.9 Mb
ISBN: 762-8-49497-270-1
Downloads: 8399
Price: Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader: Majin

Met een kort woord moge het standpunt dezer dogmatiek in het licht worden gesteld. Niet alleen de geloovige, ook de dogmaticus heeft belijdenis te doen van de gemeenschap der Heiligen.

Alleen met alle heiligen kan hij begrijpen, welke de breedte en lengte en diepte en hoogte zij en bekennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat. Eerst in en door hunne gemeenschap leert hij het dogma verstaan, waarin het christelijk geloof zich uitspreekt. Bovendien ligt er in deze gemeenschap der heiligen eene sterkende kracht en een uitnemende troost.

Dogmatiek is thans niet in eere; het christelijk dogma deelt niet in de gunst van den tijd. Vandaar, naar het woord van Groen van PrinstererOngeloof en Revolutiebl. Maar des te meer stemt het dan tot dank, een beroep te kunnen doen op het bondgenootschap der voorgeslachten. Om deze redenen is er aan de patristische en scholastische theologie meer aandacht gewijd, dan anders wel bij protestantsche dogmatici het geval is. Mannen als Irenaeus, Augustinus, Thomas, behooren niet uitsluitend aan Rome.

Zij zijn patres en doctores, aan wie de gansche christelijke kerk verplichtingen heeft. Voorts is ook de Roomsche theologie na de Hervorming niet vergeten.

Gereformeerde dogmatiek. Eerste deel. Inleiding. Principia. by Herman Bavinck

Er is onder de Protestanten menigmaal te weinig bekendheid zoowel met hetgeen hun met Rome gemeen is als wat van Rome hen scheidt. Het nauwst echter sluit deze dogmatiek zich aan bij dat type, hetwelk de christelijke religie en theologie in de zestiende eeuw door de Reformatie, bepaaldelijk in Zwitserland, ontving.

Niet omdat dit de eenig-ware, maar wijl het naar de overtuiging van den schrijver de relatief-zuiverste uitdrukking der waarheid is. In geen confessie is het christelijke in zijn religieus, ethisch en theologisch karakter zoo tot zijn recht gekomen; nergens is het zoo diep en breed, zoo ruim en vrij, zoo waarlijk katholiek opgevat als in die van de Gereformeerde kerken.

Daarom is het te meer te betreuren, dat deze reformatie van religie en theologie, evenals die van kerk bavinnck wetenschap, zoo spoedig is gestuit. Er is in weerwil van veel hereformeerde, dat ook de latere ontwikkeling niet alleen hier te lande, maar evenzeer in Engeland, Schotland, Amerika te aanschouwen geeft, toch weldra stilstand ingetreden en deformatie gereformewrde.

Bij voorkeur zich beroepende op de oudere generatie, die in frischheid en oorspronkelijkheid de latere verre overtreft, acht schrijver dezes het het recht van den dogmaticus, om in de geschiedenis der Gereformeerde theologie tusschen koren en kaf onderscheid te maken.

baavinck

Het oude te loven gereformeerre omdat het oud is, is noch gereformeerd noch christelijk. En dogmatiek beschrijft niet wat gegolden heeft, maar wat gelden moet.

Zij wortelt in het verleden, maar arbeidt voor de toekomst. Daarom eindelijk wenscht deze dogmatiek ook het stempel te dragen van haar tijd. Het ware een onbegonnen werk, zich los te maken van het heden; maar het zou ook niet goed zijn voor God, die in deze eeuw niet minder luide en ernstig tot ons spreekt dan in vorige geslachten.

Er is acht geslagen op de velerlei richtingen, die op theologisch gebied elkaar kruisen. Er is te midden van die alle eene plaats gezocht en positie gekozen.

Waar afwijking plicht was, is er rekenschap van gegeven. Maar ook dan is er naar gestreefd, om het goede te waardeeren, waar v het te vinden was. Dikwerf deed voortgezette studie verwantschap ontdekken, die aanvankelijk heel niet scheen te bestaan.

  INVASION OF THE OVERWORLD A MINECRAFT NOVEL PDF

Op dezen grondslag opgetrokken, tracht deze dogmatiek een handboek te zijn voor wie aan hare beoefening zich wijdt. Ook waar zij geen instemming verwerven kan, moge zij tot studie opwekken. Met het oog hierop zijn de vraagstukken en de verschillende oplossingen, die beproefd zijn, zoo objectief mogelijk voorgesteld. Dit eerste deel bespreekt de inleiding en de principia. Het tweede deel zal het dogma behandelen. Waarschijnlijk zal dit in twee gedeelten het licht zien, die in geen geval grooter van omvang zullen zijn dan dit eerste deel, en zoo spoedig mogelijk zullen volgen.

Een uitvoerige index zal het werk besluiten. Van de Schrift en de openbaring Gods in de natuur, theol. Wetenschappelijke theologie, die bij de Apostolische Vaders nog niet voorkomt. Vaststelling en verdediging van het trinitarisch en christologisch dogma in het Oosten in de 4e tot de 8e eeuw. De dogmatische ontwikkeling loopt in het Oosten uit op Johannes Damascenus.

The Last Things, by Herman Bavinck

De dogmatiek in het Westen draagt van den aanvang af, reeds bij Tertullianus, Cyprianus, Irenaeus, een eigen karakter, al is zij ook van het Oosten afhankelijk. Gregorius leidde kerk en theologie over naar de nieuwe volken, baviinck eerst beide eenvoudig overnamen Isidorus, Alcuinus. In het laatst der Middeleeuwen kwam zij in verval en stond aan veel critiek bloot, maar zij herstelde zich na de Hervorming weer. In de 18e eeuw kwam de Roomsche theologie onder invloed van het Rationalisme.

De Luthersche Reformatie kreeg haar eersten dogmaticus in Melanchton en haar consensus in de Formula Concordiae.

De Zwitsersche Reformatie, die principieel van de Duitsche verschilt. Tegen het einde der 16e eeuw kwam in de Gereformeerde theologie de scholastische methode op, die haar in verschillende landen tot grooten bloei bracht.

Amyraldisme, Independentisme, Baptisme, Kwakerisme, Deisme tot verval kwam. Tolerantie, neologie, supranaturalisme, neonomisme kwamen bavonck aan het woord.

Maar tegenover de negatieve richtingen in ons vaderland van supranaturalisme, Groninger en moderne theologie kwam er eene herleving van de positieve theologie door Afscheiding en Reveil, Utrechtsche en ethisch-irenische richting en door het ontwakend Calvinisme, eene herleving, die ook elders voorkomt, maar gewoonlijk een bavinnck beslist Gereformeerd karakter draagt, Duitschland.

Het Rationalismedat door heel de geschiedenis der philosophie heenloopt. Het Empirisme zoekt de bron der kennis in de zinlijke waarneming. Daarentegen gaat het Realisme uit van de algemeene, natuurlijke zekerheid aangaande de objectiviteit en waarheid der kennis.

Het wezen der religie, wier naam van onzekere afleiding is. Deze onderscheiding is ter bepaling van het wezen der religie onmisbaar. Als religio objectiva bevatten alle godsdiensten de elementen van traditie, dogma, ethos, cultus. En als religio subjectiva zijn zij pietas, die cultus tot vrucht heeft. Deze religio subjectiva, die een habitus is, werd door de zonde bedorven, wordt door wedergeboorte vernieuwd, en bestaat volgens de Heilige Schrift in geloof. De zetel der religie is vooral onderzocht, sedert het wezen der religie.

De oorsprong der religie is niet vrees, priesterbedrog, onkunde, animisme enz. Historische en psychologische methode zijn tot verklaring van wezen en oorsprong der religie onvoldoende.

Godsdienst is alleen verklaarbaar, wanneer het bestaan van God en de waarachtigheid zijner openbaring aangenomen wordt. Openbaring is een religieus begrip, dat alleen in het theisme te handhaven is. De onderscheiding in natuurlijke en bovennatuurlijke openbaring is reeds van de oudste gdreformeerde schrijvers afkomstig, maar werd bij Rome tot eene rationeele tegenstelling.

De Schrift maakt geen begripsmatig onderscheid tusschen natuurlijke en bovennatuurlijke openbaring, wijl alle openbaring het persoonlijk, boven de natuur verheven bestaan Gods erkent, en alleen verschilt in de middelen, waardoor zij tot ons komt. Bovennatuurlijke openbaring is niet met onmiddellijke identisch, want alle gerecormeerde geschiedt middellijk, maar verschilt van de natuurlijke in de wegen, waarlangs zij tot ons komt.

Daarom verdient de onderscheiding van algemeene en bijzondere openbaring de voorkeur. De algemeene openbaring is onvoldoende, wijl zij niets bevat van Gods genade in Christus. Schrift doet ons daarmede de bijzondere openbaring kennen, niet als loutere mededeeling van leer of als religieuse inspiratie of als instorting van nieuw leven of als bewustwording Gereformeerds in den menschelijken geest. Geestes zich voortzetten en voltooien.

  DHIVEHI ALPHABET PDF

In dezen rijken zin wordt zij echter miskend, zoowel door het abstrachte supranaturalisme van Rome. Maar dit monisme wordt door eene juist natuurbeschouwing zoowel als door de Schrift weersproken; in haar wereldbeschouwing neemt de bijzondere openbaring een passende, harmonische plaats in. De bijzondere openbaring, die historie is en als zoodanig voorbijgaat, wordt tot de menschheid en wereld uitgebreid, doordat zij in den vorm der Schrift optreedt.

De Schrift is daarom niet al de openbaring noch ook slechts oorkonde der openbaring maar de laatste acte, de sluitsteen der openbaring. Want de openbaring valt in haar geheel in twee bedeelingen uiteen; de eerste brengt de vleeschwording van den Logos en de Schriftwording van zijn woord tot stand, de tweede past de schatten van Christus en van zijn getuigenis in de gemeente toe, die daarom met die Schrift steeds in levend, organisch verband staat.

Van die Schrift is de Goddelijke ingeving steeds door de kerk beleden, van de oudste tijden af. De Schrift leert echter duidelijk hare gereormeerde inspiratie, zoowel in het Oude Testament. Zij is een spreken Gods door middel van profeten en apostelen, echter niet in mechanischen maar in organischen zin. De bezwaren, tegen deze inspiratie ingebracht, staan geretormeerde twijfel voor een deel in verband met de vijandschap van het menschelijk hart.

De leer der eigenschappen van de Schrift ontwikkelde zich in den strijd tegen Rome. Hoewel bij dat gezag de auctoritas historiae et normae te onderscheiden is. Want in de religie is een Goddelijk gezag, dat echter heel iets anders is dan geweld, onmisbaar. De noodzakelijkheid der Schrift wordt door Rome, door vele mystieke richtingen.

De duidelijkheid der Schrift wordt eveneens door Rome ten bate der kerk verworpen.

De genoegzaamheid der Schrift eindelijk, door Rome gerwformeerde gunste der traditie bestreden. Aan het objectief principe moet een subjectief beantwoorden, dat bij ieder van kindsbeen af in overeenstemming met den godsdienst, waarin hij geboren is, een bepaalden vorm aanneemt.

Daarom worden voor het geloof ook vele en verschillende gronden genoemd historisch-apologetische, speculatieve, ethisch-practischedie echter de zelfstandigheid der religie en het werk des Geestes miskennen. Ook greformeerde poging van Frank, om de objectieve waarheid der dogmata uit gerefomreerde subjectieve zekerheid van den Christen af te leiden, is niet geslaagd. De ethisch-psychologische methode, schoon van ouds gebruikelijk, kwam in eere door Pascal en Vinet. Maar, ofschoon religie het element van den troost niet missen kan, ervaring des harten kan.

Wijl het principium internum aan dogmaatiek principium externum beantwoorden moet, kan het niet liggen in den natuurlijken, maar alleen in den door Gods Geest verlichten mensch, zoodat de dogmaticus daarmede een subjectief standpunt inneemt. De Schrift noemt als dit principium internum het geloof, dat een acte van het bewustzijn is, verwant aan het geloof op natuurlijk terrein.

Wijl dit geloof door geen bewijzen of redeneeringen, maar alleen door Gods genade gewerkt kan worden. Het testimonium Spiritus Sanctiis de laatste grond des geloofs, gelijk de Hervorming, bafinck Calvijn, erkende maar het rationalisme ten onrechte bestreed.

Want het komt overeen met het getuigenis, dat onze geest in het algemeen aan de waarheid geeft. Het sluit voorts het argumenteeren niet uit, gereformeerce sterk als getuigenis der gansche Christenheid, onderstelt de wedergeboorte en koomt daaruit op spontaan en vrij. Ook heeft het niet gereformeerd betrekking op de autoriteit der Heilige Schrift, maar staat met heel het geloofsleven in verband, verzekert subjectief van al de waarheid Gods en daarin ook van de divinitas der Heilige Schrift.

Ofschoon in het geloof zeker van de waarheid, streefde de christelijke kerk toch altijd, nietttegenstaande alle bestrijding, naar eene wetenschappelijke theologie. Deze theologie is een vrucht van het denkend bewustzijn der gemeente en heeft de hulp der philosophie van noode.