DASAR PECAH DAN PERINTAH BRITISH DI TANAH MELAYU PDF

Check out my latest presentation built on , where anyone can create & share professional presentations, websites and photo albums in minutes. berdasarkan dasar pecah dan perintah yang diamalkan oleh British. Oleh itu dan aktiviti yang berbeza antara setiap etnik di Tanah Melayu pada masa itu. Dan mereka melakukan perkara yang sama di Tanah Melayu. Orang British adalah pakar dalam pecah dan perintah. .. ini sekali gus menyokong dasar dasar Islam liberal yang mana meletakkan Islam dan bangsa Melayu.

Author: Dogore Murg
Country: Indonesia
Language: English (Spanish)
Genre: Literature
Published (Last): 14 November 2011
Pages: 487
PDF File Size: 6.83 Mb
ePub File Size: 13.13 Mb
ISBN: 770-6-74756-668-6
Downloads: 60743
Price: Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader: Dailar

Ketuanan Melayu [1] merupakan kontrak sosial yang mendakwa bahawa orang Melayu adalah tuan kepada Persekutuan Tanah Melayu sekarang Malaysia. Britosh Cina dan India di Malaysia yang dianggap sebagai pendatang yang dibawa masuk oleh British disifatkan terhutang budi kepada orang Melayu kerana kesanggupan dan kesediaan orang Melayu menerima mereka sebagai warganegara Persekutuan Tanah Melayu sekarang Malaysia sebagai prasyarat British memberikan kemerdekaan kepada Persekutuan Tanah Melayu.

Sebagai timbal balik kerana kesanggupan dan kesediaan apa yang disifatkan sebagai pengorbanan orang Melayu itu, perlembagaan memberi peruntukan khas xi orang Melayu dalam bentuk hak istimewa dan ini dimaktubkan di dalam Perkara Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu kini Malaysia.

Persetujuan quid pro quo atau saling beri-memberi ini biasanya dipanggil kontrak sosial. Konsep Ketuanan Melayu ini sering kali dijadikan retorik ahli politik Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu UMNO yang berpengaruh semenjak 50 tahun Persekutuan Tanah Mepayu sekarang Malaysia melahu kemerdekaannya dari British sebagai usaha meraih sokongan orang Melayu walaupun pada hakikatnya tidak ramai orang Melayu yang arif tentang konsep atau fahaman ini.

Walaupun retorik ini wujud sebelum Malaysia mencapai kemerdekaan, frasa ketuanan Melayu tidak menjadi satu perkara yang disebut ramai hingga ke awal tahun an.

Kebanyakan tentangan konsep ini adalah daripada parti-parti yang tidak berdasarkan kaum Melayu, seperti Parti Tindakan Demokratik DAPtetapi sebelum kemerdekaan orang Baba dan Nyonya juga id konsep ini. Konsep keulungan kaum Melayu mendapat perhatian dalam tahun an apabila orang Melayu bersatu untuk menentang dasat Malayan Union dan kemudian, berjuang untuk kemerdekaan.

Walaupun begitu, sebahagian Perlembagaan berkaitan ketuanan Melayu berakar umbi selepas rusuhan kaum Mei 13yang terjadi akibat kempen pilihan raya yang menjadikan hak-hak orang bukan Melayu dan ketuanan Melayu sebagai isu tumpuan.

Tempoh ini juga menyaksikan kebangkitan ultra yang mahukan kerajaan parti tunggal diketuai UMNO, dan pertambahan penekanan bahawa orang Melayu merupakan “orang asal” Malaysia — iaitu hanya orang Melayu boleh dianggap penduduk asal Malaysia.

Rusuhan kaum mengakibatkan perubahan besar dalam pendekatan kerajaan kepada isu perkauman, dan menyebabkan pengenalan Dasar Ekonomi Baru iaitu dasar tindakan afirmatif yang secara ei menyebelahi kaum Melayu.

Dasar Kebudayaan Kebangsaan yang juga diperkenalkan pada tahunmemberikan penekanan kepada asimilasi orang bukan Melayu ke dalam kaum Melayu. Tetapi dalam tahun an, Perdana Menteri Mahathir bin Mohamad menolak pendekatan ini, dengan dasar Bangsa Malaysia yang menekankan bangsa Malaysia dan bukan kaum Melayu sebagai identiti negara. Dalam tahun an, ahli-ahli politik mula menekankan ketuanan Melayu semula, dan membidas britisb keras menteri kerajaan yang mempersoalkan kontrak sosial.

Definisi apa itu Melayu di Malaysia berbeza daripada Indonesia.

Ketuanan Melayu

Kaum Melayu merupakan majoriti populasi Malaysia di Barnard mencerminkan pandangan ahli antropologi bahawa tidak ada bangsa seperti “Melayu” pada mulanya, walaupun walaupun jika satu telah diwujudkan di Malaysia. Jika kita mengikuti migrasi asal satu kumpulan tertentu selatan Cina 6, tahun yang lalu, beberapa berpindah ke Taiwan orang asli Taiwan hari ini keturunan merekakemudian ke Filipina, dan kemudian ke Borneo kira-kira tahun yang lalu hari ini Dayak dan lain-lain kumpulan.

Orang-orang ini purba juga berpecah dengan beberapa tajuk ke Sabah dan lain-lain maju ke Jawa, dan Sumatera. Penghijrahan akhir adalah untuk Semenanjung Tanah Melayu kira-kira 3, tahun yang lalu.

Sekumpulan kecil dari Borneo bergerak ke Champa di Vietnam kira-kira tahun yang lalu. Fanah, kumpulan Champa akhirnya berpindah ke membentangkan Kelantan hari di Malaysia.

Terdapat juga penghijrahan Thai Selatan, dari apa yang kita tahu sebagai Pattani hari ini. Semua ini DNA kumpulan berkongsi asal-usul linguistik yang dikesan ke pulau yang adalah hari ini Taiwan, dan nenek moyang orang-orang purba ditemui di selatan China.

Dari zaman dulu hingga masa moden, banyak warga Indonesia yang ethnik Melayu terus berpindah ke Malaysia. Penemuan artifak pecay tulang, batu dan sisa makanan penghuni di gua di rantau Asia Tenggara termasuk di Malaysia menunjukkan adanya sebaran kebudayaan pada zaman prasejarah.

HUBUNGAN ETNIK – SEJARAH SEKOLAH

Dalam kalangan orang Melayu di Malaysia sekarang, kira-kira satu pertiganya merupakan pendatang yang agak baru seperti Syed Jaafar Albar yang datang ke Tanah Melayu dari Indonesia sejurus sebelum zaman pertang pada usia 30 tahun lebih.

Melayu terdiri daripada 3. Kumpulan etnik utama di Indonesia adalah Jawa Kebanyakan mereka tidak menggelar diri mereka sebagai Melayu di negara asal mereka di Indonesia, namun diiktiraf sebagai Melayu jika mereka merupakan Muslim. Bancian pada tahun telah menyatukan kumpulan etnik kepada 3 kumpulan kaum yang digunakan di Malaysia moden, iaitu – Chinese, Tamils and other natives of India Cina, Tamil dan lain-lain suku pribumi Indiadan Malays and other Natives of the Archipelago Melayu dan lain-lain suku peribumi Nusantara.

  GOMBRICH NORM AND FORM PDF

Ini berdasarkan pandangan Eropah pada masa itu bahawa kaum merupakan satu kategori saintifik berdasarkan biologi.

Perang Aceh

Untuk bancian pada tahun pula, kerajaan dinasihatkan bahawa perkataan kaum patut ditukarkan kepada kewarganegaraan. Perkara Perlembagaan Malaysia mendefinisikan seorang Melayu itu merupakan seorang warganegara Malaysia yang dilahirkan oleh warganegara Malaysia, yang menganuti agama Islam, mengunakan bahasa Melayu, mengikut adat resam Melayu, dan bermastautin di Malaysia atau Singapura.

Mahathir, yang mempunyai datuk sebelah bapa India tetapi diiktiraf sebagai Melayu, membuktikan peranan ini ditakdirkan UMNO. Nasionalisme Melayu sebagai gerakan politik telah lama bermula sejak pencerobohan oleh kuasa-kuasa asing.

Konsep ketuanan Melayu adalah sebahagian besarnya disalahfaham oleh orang lain, etnik Cina dan India pendatang, membentuk peratusan kecil daripada jumlah penduduk, tidak melihat diri mereka sebagai penduduk Tanah Melayu. Walaupun British berkesan memerintah Malaya, orang Melayu secara de jure dipaksa di bawah perjanjian palsu untuk menerima pentadbiran British melalui sistem resident. Pesuruhjaya Tinggi British Sir Hugh Cliffordmenunjukkan ideologi British yang merasionalkan penjajahan di Tanah Melayu [7] apabila beliau menggesa “semua orang di negara ini kena sedar akan hakikat bahawa ini adalah sebuah negara Melayu, dan kita British datang ke sini diatas jemputan Raja-Raja Melayu, dan ia menjadi tanggungjawab kita untuk membantu orang Melayu untuk memerintah negara sendiri.

Lalu British mengambil terbuka “Pro-Melayu” dasar supaya orang Melayu boleh, dalam kata-kata Pesuruhjaya Tinggi Sir Laurence Guillemarddilengkapi “untuk mengambil tempat mereka dalam kehidupan pentadbiran dan perdagangan Negeri-negeri ini.

Masyarakat bukan Melayu tempatan yang dilahirkan tidak lama lagi mula berjuang untuk pemerintahan sendiri. Pada tahunmasyarakat India yang dilahirkan di Tanah Melayu meminta Pesuruhjaya Tinggi Sir Shenton Thomas untuk memberikan mereka bahagian perlantikan pentadbiran.

Thomas menolak permintaan itu, merujuk kepada kaum India tempatan yang dilahirkan sebagai “orang asing”. British menurun taraf kaum Melayu kepada gaya hidup “tradisional” petani mereka seboleh-bolehnya, menyekat gerakan, perusahaan ekonomi dan pendidikan. Dasar ini adalah dikekalkan dalam kepercayaan bahawa pendidikan Benggali di India telah membawa kepada rasa tidak puas hati dan pemberontakan. Mereka melibat hanya kelas pemerintah Melayu dalam isu-isu kerajaan dan pentadbiran.

Walaupun kononnya pengecualian orang bukan Melayu dari kedudukan pihak berkuasa, banyak perkhidmatan awam terdiri daripada bukan Melayu, ramai di antara mereka kaum India yang dibawa masuk secara khusus untuk tujuan ini. Pada an, masyarakat Cina kelahiran tempatan yang memegang kuasa ekonomi yang besar mula meminta peranan yang lebih penting dalam pemerintahan Tanah Melayu. Sungguhpun demikian, kaum Cina Peranakan yang membentuk majoriti Cina kelahiran tempatan menuntut jawatan kerajaan serta pengiktirafan sebagai rakyat Malaya.

Kata seorng ketua Cina Peranakan, “Siapa kata ini negara Melayu? Nenek moyang kami datang ke sini dan bekerja keras sebagai kuli — tidak malu menjadi kuli — dan tidak perlu menghantar duit kembali ke negara Cina. Di sinilah mereka berkahwin dan berbelanja, maka dengan itu Kerajaan dapat membuka negara dari hutan menjadi tamadun. Kami tidak boleh diasingkan lagi dari negara ini.

Hujah mereka, tukang batu tidak berhak untuk berkongsi hak milik rumah yang dibinanya. Oleh itu, mereka menentang sebarang cubaan untuk memberi kaum Cina kewarganegaraan atau hak-hak politik yang lain.

Sesetengah kelompok kaum Indonesia seperti Jawa dan Bugis telah berhijrah ke dalam lingkungan Kepulauan Melayu sepanjang abad ke dan ke Ramai daripada mereka cepat berasimilasi dengan jati diri budaya Melayu. Sejurus sebelum Perang Dunia Keduapergerakan nasionalisme Melayu mulai menekankan gagasan “ketuanan Melayu” yang sebelum ini diambil ringan kerana adalah dikhuatiri bahawa dasar-dasar British kini semakin menjurus ke arah pembentukan kewarganegaraan Malaya umum yang mencakupi kaum Cina dan India.

Oleh itu, sesetengah orang Melayu ingin memelihara status quo dengan British sebagai perintang terhadap orang bukan Melayu, manakala yang lain pula menyeru agar terbentuknya tanaah negara Melayu yang bebas dan berdaulat seperti ” Indonesia Raya “. Malayan Union bukan sahaja melonggarkan syarat kewarganegaraan imigran malah turut mencabar kedaulatan Raja-Raja Melayu dan tidak mengiktiraf ketuananan Melayu menjadikan Tahah Melayu sebagai negeri naungan British.

Sebagai penduduk kelahiran tempatan, kebanyakan orang Cina dan India layak untuk menerima kewarganegaraan berlandaskan prinsip jus soli oleh Union. Jaminan akan hak sama-rata bagi semua penduduk hinggakan sektor perkhidmatan awam selaku kubu kuat orang Melayu akan turut dibuka kepada semua kaum, menimbulkan rasa tidak puas hati dalam kalangan kaum Melayu.

Maka orang Melayu semakin celik politik lalu membantah pembentukan Union. Di sebuah perhimpunan, pwrintah Melayu mengangkat-angkat pelekat yang bertulis, “Tanah Melayu hak Melayu. Hak-hak dan keistimewaan Melayu jangan diberikan kepada kaum lain. Pihak Persekutuan mengembalikan kedaulatan kepada Raja-Raja Melayu, mengetatkan sekatan imigresen pecaah kewarganegaraan, serta memberi orang Melayu hak-hak istimewa [27] Sungguhpun demikian, matlamat British masih tidak berubah dari tahuniaitu memperkenalkan “sebentuk kewarganegaraan umum yang dibuka keada mereka yang menganggap Tanah Melayu sebagai tempat tinggal mereka dan tujuan kesetiaan mereka tanpa mengira keturunan.

Sebelum tertubuhnya Persekutuan, kaum bukan Melayu umumnya tidak terlibat dalam politik dan nasionalisme Tanah Melayu yang bersifat Meayu secara azali; sebaliknya mereka lebih mengambil berat politik di negara asal masing-masing, maka mereka tidak terang-terangan menyokong Malayan Union secara terbuka, namun sikap berdiam diri mereka dianggap sebagai ranah sokongan.

  BRAK INTIMNI ODNOSI U ISLAMU PDF

Ketuanan Melayu – Wikipedia Bahasa Melayu, ensiklopedia bebas

Sesetengah ahli sejarah berhujah bahawa kegagalan Union menyedarkan masyarakat Cina akan perlunya perwakilan dalam politik. Persatuan Cina Malaya MCAsebuah parti politik perkauman yang memperjuangkan hak politik Cina, terbentuk sejurus selepas pembentukan Persekutuan.

Laporan yang sama daripada Timbalan Setiausaha Negara Tetap untuk Jajahan-Jajahan Dqn yang dipetik tadi menyatakan bahawa orang bukan Melayu kelahiran Malaya “tidak pernah bertemu mata dengan negara asal mereka, maka mereka menuntut supaya anak cucu mereka dilayan dengan adil. Setelah mencapai matlamat asal, UMNO memantapkan dirinya sebagai parti politik yang memperjuangkan kemerdekaan.

Pada masa yang sama, Parti Komunis Malaya PKM melancarkan pemberontakan bersenjata untuk membentuk sebuah kerajaan komunis di Tanah Melayu, maka bermulanya Darurat Tanah Melayu yang berlarutan hingga kemerdekaan. Pemberontakan ini bercirikn perpecahan kaum yang jelas, yang mana penentangan terhadap pemberontakan itu rata-rata daripada birtish Melayu, sedangkan pangkat-pangkat komunis dikuasai oleh kaum Brltish.

Pihak British mengesyorkan penubuhan Jawatankuasa Hubungan Antara Kaum Dssar Liaison CommitteeCLC yang terdiri daripada kalangan negarawan tertinggi dari pelbagai kaum untuk membahaskan isu-isu sensitif terutamanya yang berkenaan dengan perkauman, yang mana dipersetujuinya kompromi untuk beberapa isu termasuk kewarganegaraan, pendidikan, demokrasi dan ketuanan Melayu.

Lama-kelamaan, terbentuknya suatu “tawar-menawar” antara Melayu dan bukan Melayu; sebagai balasan untuk melepaskan ketuanan Melayu, kaum Melayu akan dibantu dalam merapatkan jurang ekonomi di antara komuniti Melayu dan bukan Melayu.

Seorang ahli CLC, E. Thuraisingham kemudiannya berkata, “Saya dengan lain-lain percaya bahawa kaum Melayu yang ketinggalan harus diberi tawaran yang lebih elok.

Kaum Melayu wajar dibantu untuk mencapai kesamarataan dengan kaum bukan Melayu untuk membentuk sebuah Bangsa Malaya bersatu yang sama-rata. Namun, masalah demi masalah tidak henti timbul. Ramai belia Cina Malaya yang dikerah ke dalam tentera untuk menentang ancaman komunis telah meninggalkan negara; kebanyakan belia itu berpendidikan Inggeris, bukan Cina.

Oleh itu, kaum Melayu menganggap bahawa kaum Cina tidak begitu setia kepada Tanah Melayu, maka terjustifikasinya ketuanan Melayu, maka memuncaknya tanggapan-tanggapan seumpamanya yang disebabkan oleh pembahagian kaum yang kelihatan antara mereka yang kuat menentang komunis dengan mereka yang menyokong PKM. Pada awal an, Datuk Onn Ja’afar bercadang supaya keahlian UMNO dibuka kepada semua warga Malaya dan nama pertubuhan ditukar pada Pertubuhan Kebangsaan Malaya Bersatu yang boleh mencemari jati dirinya selaku pejuang ketuanan Melayu.

Setelah tewas dalam perebutan kuasa dalaman, beliau meletak jawatan pada tahun lalu menubuhkan Parti Kemerdekaan Malaya IMP. Beliau diganti oleh Tunku Abdul Rahmanyang menggesa supaya Melayu didaulatkan dahulu. Dengan meluahkan kebimbangan atas kurangnya kesetiaan kepada Malaya dalam kalangan bukan Melayu, beliau menuntut supaya bukan Melayu memperjelas kesetiaan mereka sebelum diberi kewarganegaraan dengan hujah berikut: Mereka mesti benar-benar rakyat Malaya dan akan menikmati hak dan keistimewaan yang sama dengan orang Melayu.

Pada ketika ini, sesentegah kaum Cina Peranakan mula mengambil berat politik tempatan, terutamanya di Pulau Pinangdi mana bergiatnya sebuah gerakan perpecahan Cina.

Golongan yang lebih mesra dengan British daripada Melayu ini marah terutamanya apabila dipanggil ” pendatang asing “. Salah seorang pemimpin Peranakan berani mengujar, “Saya boleh mengaku lebih anak Pulau Pinang daripada 99 peratus Melayu yang tinggal di sini sekarang. Ada yang mengatakan bahawa orang bukan Melayu tidak berasa setia kepada Tanah Melayu kerana mereka tidak menanggap diri sebagai rakyat Malaya, sebaliknya berpegang kuat pada latar belakang budaya masing-masing.

Sebagai penyelesaian, pada tahunkewarganegaraan diberi kepada hampir semua bukan Melayu kelahiran tempatan, apalagi kewarganegaraan duaan dilarang, maka bukan Melayu terpaksa memilih sama ada negara asal mahupun Tanah Melayu. Merekalah leluhur kepada rakyat Malaysia bukan Melayu masa kini. Tatkala Tanah Melayu menuju ke arah pemerintahan sendiri, pihak British melaksanakan Sistem Ahli yang bercontohkan sistem jemaah menteri ; sama seperti CLC, ia dianggotai oleh ahli-ahli pelbagai kaum, dan kemudiannya dianggap sebagai mewujudkan dahuluan untuk jemaah menteri Tanah Melayu dan Malaysia pasca kemerdekaan yang terdiri daripada berbilang kaum yang berkongsi kuasa.

Pada masa yang sama, pihak British juga mula menyediakan rangka sistem pendidikan negara yang akan membentuk “semangat kewarganegaraan bersama”. Bagaimanapun, Laporan Barnes yang mereka suruhjayakan menerima tentangan hebat daripada kaum Cina atas sebab-sebab “jenuh dengan nasionalisme Melayu” serta memperkukuh ketuanan Melayu.

Laporan Fenn-Wu yang digemari oleh kaum Cina pula tidak menerima restu kaum Melayu. Natijahnya, usul Laporan Barnes untuk “sekolah kebangsaan” yang berbahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar dilaksanakan oleh Ordinan Pendidikan biarpun kuat menerima bantahan Cina yang marah dengan tiadanya peruntukan untuk sekolah jenis kebangsaan bukan Melayu. Pada tahunsebuah suruhanjaya pimpinan Tun Abdul Razak menilai semula sistem pendidikan.

Maka ” Laporan Razak ” mencadangkan agar sekolah rendah jenis kebangsaan dibenarkan terus beroperasi asalkan berkongsi sukatan pelajran dengan sekolah kebangsaan.